Nowe przymierze

Jak wiemy, Izraelitów przez wiele stuleci obowiązywało przymierze Prawa. Jednak w VII w. p.n.e. Jehowa zapowiedział, że zawrze ze swoim ludem „nowe przymierze”. Dlaczego było ono potrzebne? Ponieważ Izraelici wiele razy naruszali przymierze zawarte poprzez Mojżesza, wdając się na przykład w fałszywy kult Baala. Później Izrael jako naród odrzucił Mesjasza. Jehowa wiedział więc, że konieczne będzie zawarcie innego, nowego przymierza.

Zobaczmy do proroczej zapowiedzi zapisanej w księdze Jeremiasza 31:31,32

Izraelici wiele razy naruszali przymierze Prawa zawarte poprzez Mojżesza. Chociaż otrzymali możliwość stania się „królestwem kapłanów”, nie wytrwali w okazywaniu całkowitego posłuszeństwa wobec Jehowy. W I wieku n.e. odrzucili Mesjasza i dlatego Bóg odrzucił ich. Jehowa zawarł wtedy przymierze, o którym czytamy w następnym wersecie: Jeremiasza 31:33

Ukazano tu różnicę pomiędzy „nowym przymierzem”, a dotychczasowym przymierzem Prawa. Chodzi o sposób ich zapisania. Dziesięć Przykazań zostało utrwalonych na tablicach kamiennych, które z czasem zaginęły. Natomiast prawo nowego przymierza miało zostać zapisane na sercach ludzi — i to na stałe.

Czy chodzi o „przymierze co do Królestwa”, o którym mówił Jezus podczas Wieczerzy Pańskiej? Nie. „Przymierze co do Królestwa”, czyli panowania z Chrystusem i usługiwania jako kapłani, zostało zawarte pomiędzy Jezusem i Izraelem duchowym, czyli osobami namaszczonymi duchem świętym. Tymczasem „nowe przymierze” zawarte zostało pomiędzy Jehową Bogiem oraz Izraelem duchowym. To Jehowa, a nie Jezus, jest stroną tego „nowego przymierza”.

Jaki jest cel przymierza Jehowy z pomazańcami? Najprościej mówiąc, celem tego przymierza jest utworzenie ludu dla imienia Jehowy. W Dziejach Apostolskich 15:14 napisano, że Jehowa „zwrócił uwagę na inne narody, żeby wybrać spośród nich lud, który by nosił Jego imię”. „Nowe przymierze” stanowi więc podstawę prawną, dzięki której 144 000 chrześcijan może być adoptowanych jako synowie Boży i utworzyć drugorzędną część „potomstwa” Abrahama.

Kiedy i jak zostało zawarte? Do przymierza tego nawiązał Jezus, gdy w noc przed swą śmiercią powiedział: „Ten kielich oznacza nowe przymierze na mocy mojej krwi, która ma być za was wylana”. To właśnie wtedy Jezus ogłosił nowe przymierze. Co więcej, zaznaczył on, że miało zostać uprawomocnione jego przelaną krwią i że to on jest Pośrednikiem tego przymierza.

Po wstąpieniu do nieba Jezus przedstawił wartość swojej przelanej krwi Jehowie Bogu. W rezultacie dziesięć dni później, w dniu Pięćdziesiątnicy 33 r. n.e. na namaszczonych chrześcijan został wylany duch święty.

Od tego czasu pomazańcy muszą dokładnie i wiernie podążać śladami Chrystusa aż do śmierci, a wtedy Jehowa utworzy z nich królestwo kapłanów i nagrodzi życiem wiecznym jako niebiańskich współdziedziców Chrystusa.

Na pewno wszyscy oczekujemy czasu, gdy Jezus oraz jego współwładcy obejmą władzę nad Ziemią! Będzie to możliwe właśnie dzięki „nowemu przymierzu”, zawartemu pomiędzy Jehową a duchowym Izraelem.