Filmy o poszukiwaniu sensu życia - egzystencjalne dylematy

Filmy o poszukiwaniu sensu życia - egzystencjalne dylematy
Autor Stefania Sadowska
Stefania Sadowska18.09.2023 | 6 min.

Filmy o poszukiwaniu sensu życia od lat fascynują widzów na całym świecie. Te poruszające dzieła filmowe stawiają fundamentalne pytania o ludzką egzystencję, jej cel i przeznaczenie. Choć każdy z widzów inaczej interpretuje przesłanie tych filmów, wszyscy zgadzają się, że skłaniają one do głębokiej refleksji i zachęcają do poszukiwania odpowiedzi na dręczące pytania. Przegląd klasyki gatunku oraz najnowszych produkcji pokazuje, jak wiele wspólnych motywów łączy te dzieła mimo upływu dekad.

Klasyka kina egzystencjalnego

Korzenie kina egzystencjalnego sięgają lat 40. i 50. XX wieku, kiedy to na ekranach pojawiły się takie arcydzieła jak "Siódma pieczęć" Ingmara Bergmana czy "Pogarda" Jean-Luc Godarda. Szwedzki reżyser snuł opowieść o rycerzu powracającym z wypraw krzyżowych, który pragnie znaleźć odpowiedź na dręczące go pytania o sens istnienia. Godard natomiast przedstawił perypetie młodego intelektualisty zagubionego w otaczającej go rzeczywistości. Oba filmy odznaczają się ponurym nastrojem, a ich bohaterowie pogrążeni są w rozterkach egzystencjalnych.

Nieco później na kinowych ekranach pojawiły się kolejne arcydzieła nurtu. Wymieńmy choćby "Siódmy ląd" Ingmara Bergmana z 1957 roku, w którym rycerz Antoniusz Block prowadzi rozmowy na tematy egzystencjalne z personifikacją śmierci. Z kolei w "Cudzoziemce" Antonioniego z 1960 roku śledzimy losy samotnej kobiety tułającej się po italiańskich ulicach. Obraz ten oddaje atmosferę wyobcowania i pustki.

Absurdalność ludzkiej egzystencji

Kluczowym motywem w filmach egzystencjalnych jest ukazanie absurdalności i bezsensu ludzkiej egzystencji. Bohaterowie zmagają się z poczuciem, że ich życie nie ma głębszego celu i zmierza donikąd. Świat jawi im się jako irracjonalny i pozbawiony logiki. Jaskrawym tego przykładem jest film "Siódma pieczęć", w którym rycerz Antoniusz Block pragnie znaleźć odpowiedź na dręczące go pytanie, czy jego życie miało sens. Ostatecznie musi zmierzyć się z faktem, że prawdopodobnie nie ma na nie odpowiedzi.

Wolność a odpowiedzialność jednostki

Kolejnym kluczowym motywem jest dylemat wolności i odpowiedzialności człowieka za własne życie. Bohaterowie zdają sobie sprawę, że są wolni i mogą dokonywać wyborów, ale ta wolność napawa ich lękiem. Czują przytłaczającą odpowiedzialność i nie potrafią odnaleźć się w otaczającym ich świecie. Dobitnie widać to w "Pogardzie" Godarda, gdzie młody intelektualista nie radzi sobie z nadmiarem wolności.

Autentyczność jako droga do spełnienia

Mimo pesymistycznego wydźwięku, filmy egzystencjalne wskazują też potencjalne drogi wyjścia z egzystencjalnego kryzysu. Jedną z nich jest dążenie do autentyczności i wierności sobie. Bohaterowie, którzy postępują zgodnie ze swoimi przekonaniami i nie ulegają presji otoczenia, znajdują sens i spełnienie. Przykładem jest rycerz Antoniusz Block z "Siódmej pieczęci", który mimo wątpliwości pozostaje wierny swemu powołaniu.

Współczesne obrazy o poszukiwaniu sensu

Po kinowej fali zainteresowania egzystencjalizmem w latach 50. i 60., temat ten powrócił ze zdwojoną siłą w ostatnich dekadach. Współczesne filmy, które odważnie eksplorują głębokie kwestie egzystencjalne, są teraz łatwiej dostępne niż kiedykolwiek wcześniej. Szukając źródła, gdzie można by obejrzeć zarówno klasyczne dzieła kina egzystencjalnego, jak i nowsze produkcje takie jak "Melancholia" Larsa von Triera z 2011 roku czy "Jestem miłością" Luca Guadagnino z 2009 roku, warto odwiedzić https://all-tube.org/. Ta strona oferuje szeroki wybór filmów i seriali, które prowokują do refleksji nad sensem istnienia i pokazują różnorodność ludzkich doświadczeń w tym zakresie.

Duński reżyser opowiada historię młodej kobiety cierpiącej na depresję, która z dnia na dzień coraz bardziej pogrąża się w rozpaczy i poczuciu absurdalności życia. Z kolei włoski twórca skupia się na perypetiach zamożnej rodziny mieszkającej w Mediolanie i zmagającej się z kryzysem małżeńskim i tożsamościowym. Oba filmy łączy przejmujący nastrój i mistrzowskie ukazanie egzystencjalnych dylematów współczesnego człowieka.

Samotność i wyobcowanie

Główni bohaterowie współczesnych filmów egzystencjalnych przeżywają silne uczucie osamotnienia i alienacji. Choć fizycznie są otoczeni innymi ludźmi, tak naprawdę pozostają samotni ze swoimi myślami i rozterkami. Justine z "Melancholii" odtrąca bliskich i pogrąża się w coraz większym smutku. Z kolei bohaterowie "Jestem miłością" mają problemy z okazywaniem uczuć i komunikacją.

Bunt i kontestacja

Wielu bohaterów buntuje się przeciwko otaczającej ich rzeczywistości, kontestując jej wartości i normy. Justine z "Melancholii" ostentacyjnie spóźnia się na własne przyjęcie weselne, dając upust swojej frustracji i lekceważąc konwenanse. Także bohaterowie "Jestem miłością" podważają tradycyjny model rodziny i małżeństwa, poszukując autentycznych relacji.

Poszukiwanie własnej tożsamości

Wreszcie, postacie zmagają się z kryzysem tożsamości, nie będąc pewne, kim tak naprawdę są i czego pragną od życia. Emma z "Jestem miłością" przeżywa załamanie, gdy orientuje się, że rola żony i matki nie daje jej spełnienia. Staje przed wyzwaniem odnalezienia siebie. Podobny proces przechodzą też inni bohaterowie obu filmów.

Filozoficzne przesłanie filmów egzystencjalnych

Filmy poruszające egzystencjalne dylematy niosą ze sobą głębokie, ponadczasowe przesłanie. Choć powstawały w różnych epokach, łączy je refleksja nad kondycją człowieka oraz sensem i absurdem ludzkiego losu. Pobudzają widza do zadumy nad własnym życiem i do stawiania trudnych pytań o jego cel i wartość.

Groza i lęk egzystencjalny

Kluczowym motywem jest ukazanie grozy i lęku, jakie budzi w bohaterach świadomość własnej egzystencji. Odczuwają oni przerażenie na myśl o swojej skończoności i nieuchronności śmierci. Ogarnia ich paraliżujący lęk przed pustką i bezsensem istnienia. Te uczucia prowadzą do głębokich kryzysów egzystencjalnych.

Rozpacz i poczucie pustki

Kolejnym motywem jest rozpacz płynąca z poczucia pustki i braku celu w życiu. Bohaterowie doświadczają apatii, smutku i rezygnacji, nie widząc sensu w swoim istnieniu. Życie jawi im się jako absurdalny, pozbawiony znaczenia ciąg wydarzeń. Ten nastrój rozpaczy i zwątpienia dominuje w wielu filmach egzystencjalnych.

Zniechęcenie i rezygnacja

W konsekwencji, bohaterowie popadają w zniechęcenie i bierność, rezygnując z dotychczasowych celów i aktywności. Nie widzą sensu w kontynuowaniu swoich działań i dążeń życiowych. Odrzucają też próby pocieszenia i rad ze strony innych osób, pogrążając się w apatii. Jaskrawym tego przykładem jest Justine z "Melancholii".

Nadzieja w beznadziei

Filmy o poszukiwaniu sensu życia - egzystencjalne dylematy

Jednak mimo całego mroku i pesymizmu, w filmach egzystencjalnych pojawia się też nutka nadziei. Ukazują one, że nawet w obliczu absurdu i rozpaczy, zawsze istnieje szansa na odnalezienie sensu i piękna życia. Kluczowe jest nastawienie bohaterów i ich wola walki z apatią.

Wiara w człowieka

Filmy pokazują, że nawet w najciemniejszych chwilach nie należy tracić wiary w siebie i innych ludzi. Relacje z drugim człowiekiem i więzi międzyludzkie mogą dać poczucie celu. Przykładem jest chociażby scena tańca Justine z "Melancholii", która na chwilę pozwala jej zapomnieć o smutku.

Odkrywanie piękna życia

Inną drogą wyjścia z egzystencjalnego kryzysu jest umiejętność dostrzegania piękna w z pozoru trywialnych przejawach życia - w naturze, sztuce, chwilach radości. Justine zachwyca się widokiem nieba znad jeziora, a bohaterowie "Jestem miłością" znajdują spełnienie w gotowaniu i jedzeniu.

Droga do akceptacji losu

Wreszcie, niektóre postacie osiągają stan pogodzenia się z losem i akceptacji życia, mimo całego jego absurdu. Uczą się czerpać z życia to, co najcenniejsze - relacje, chwile szczęścia, spełnienie w drobnych przyjemnościach. Taka postawa daje nadzieję na przezwyciężenie egzystencjalnego kryzysu.

Podsumowując, filmy o poszukiwaniu sensu życia od dekad fascynują widzów i skłaniają do refleksji nad kondycją człowieka. Mimo całego mroku i tragizmu, pokazują, że zawsze istnieje nadzieja na odnalezienie celu i radości w absurdalnym świecie. To ponadczasowe przesłanie wciąż porusza kolejne pokolenia widzów.

Podsumowanie

Filmy poruszające egzystencjalne dylematy od dekad intrygują i poruszają widzów na całym świecie. Począwszy od arcydzieł Bergmana i Godarda, poprzez współczesne arcydzieła von Triera i Guadagnino, przedstawiają one losy bohaterów zmagających się z fundamentalnymi pytaniami o sens istnienia. Choć niosą ze sobą nastrój grozy i rozpaczy, pokazują też, że zawsze istnieje nadzieja na odnalezienie celu i radości życia. Dzięki ponadczasowemu przesłaniu, filmy te wciąż pobudzają widzów do głębokiej refleksji nad ludzką egzystencją.

Najczęściej zadawane pytania

Do kluczowych motywów należą: absurdalność ludzkiej egzystencji, dylemat wolności i odpowiedzialności jednostki, poczucie osamotnienia i alienacji bohaterów, bunt przeciwko otaczającej rzeczywistości oraz poszukiwanie własnej tożsamości.

Dominuje nastrój grozy, lęku egzystencjalnego, rozpaczy i poczucia pustki. Bohaterów cechuje apatia, zniechęcenie i rezygnacja wobec absurdu istnienia.

Mimo całego mroku pokazują, że zawsze istnieje nadzieja na odnalezienie sensu i radości życia. Ważne jest zachowanie wiary w ludzi i wolę do walki z apatią.

Do klasyk należą m.in. "Siódma pieczęć", "Pogarda", "Siódmy ląd" czy "Cudzoziemka". Reprezentują one kino egzystencjalne z lat 50. i 60.

"Melancholia" Larsa von Triera i "Jestem miłością" Luca Guadagnino to głośne przykłady współczesnego kina egzystencjalnego.

5 Podobnych Artykułów:

  1. Jak przeliczyć kroki na kilometry - kalkulator i poradnik
  2. Role komikowe Roberta De Niro - mistrz komedii gangsterskiej
  3. Prawdziwe historie na ekranie - najlepsze filmy opartes na faktach
  4. Blake lively zdjęcie laktatorem matkość obowiązki koniec przerw
  5. Role gangsterskie Roberta De Niro - twarz kina gangsterskiego
tagTagi
shareUdostępnij
Autor Stefania Sadowska
Stefania Sadowska

Jestem pasjonatką sztuki filmowej i serialowej, zafascynowaną każdym kadrem, który mówi swoją historię. Na tym blogu odkryjesz recenzje, ukryte smaczki fabularne oraz kulisy produkcji. Zapraszam na podróż przez ekranowe światy.

Oceń artykuł
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
Ocena: 0.00 Liczba głosów: 0

Komentarze (0)

email
email

Polecane artykuły