Co znaczy być z kimś w chorobie: subtelna sztuka wspierania i opieki

Co znaczy być z kimś w chorobie: subtelna sztuka wspierania i opieki
Autor Fabian Adamski
Fabian Adamski24.12.2023 | 9 min.

Jak wspierać osobę chorą tak, by okazywać jej szacunek i nie przekraczać jej granic? Choroba bliskiej osoby to trudne doświadczenie zarówno dla niej, jak i dla otoczenia. W artykule znajdziesz praktyczne wskazówki, jak rozmawiać z chorą osobą, okazywać jej wsparcie poprzez słuchanie i działanie, a także jak zadbać o własny komfort psychiczny w tej sytuacji.

Jak zachować się przy chorej osobie

Kontakt z osobą chorą, zwłaszcza na poważną chorobę, bywa trudny i stresujący. Często nie wiemy, jak się zachować, co powiedzieć, jak okazać wsparcie. Obawiamy się, że nasze słowa lub gesty mogą zabrzmieć banalnie lub urazić chorą osobę. Dlatego warto pamiętać o kilku zasadach.

Przede wszystkim należy okazać zrozumienie i cierpliwość. Nie należy oczekiwać, że chory będzie zawsze pogodny i optymistyczny. Ma prawo przeżywać smutek, złość czy rozpacz. Ważne, by go w tym wesprzeć, a nie pouczać lub krytykować.

Nie należy też skupiać rozmowy wyłącznie na chorobie. Osoba chora to wciąż ta sama osoba, z tymi samymi zainteresowaniami i pasjami. Rozmowa o "normalnych" sprawach pozwoli jej choć na chwilę oderwać się od medicyny i cierpienia.

Bardzo istotne jest okazywanie wsparcia poprzez konkretną pomoc, a nie tylko puste zapewnienia. Nawet drobne gesty - przyniesienie ulubionych owoców, poczytanie książki, pomoc w zakupach - mogą poprawić samopoczucie.

Empatia i cierpliwość

Kontakt z chorą osobą wymaga przede wszystkim empatii. Spróbujmy wczuć się w jej położenie, zrozumieć ogrom psychicznych i fizycznych cierpień. Nie dawajmy rad, których sami nie jesteśmy w stanie zastosować. Nie obiecujmy rzeczy niemożliwych do spełnienia. Po prostu bądźmy obok, słuchajmy, okazujmy zainteresowanie i troskę poprzez konkretną pomoc.

Cierpliwość to kolejna ważna cecha. Chory może mieć gorsze dni, kiedy jest rozdrażniony i wszystko go irytuje. Warto to zrozumieć i nie traktować osobiście. Równie ważna jest cierpliwość przy powtarzających się, często tych samych tematach rozmów. Pamiętajmy, że dla osoby przewlekle chorej pewne sprawy są nieustannym źródłem stresu i potrzebuje wielokrotnie do nich wracać.

Nieunikanie rozmowy o chorobie

Rozmowa o chorobie, choć trudna, jest nieunikniona w kontakcie z osobą dotkniętą poważną dolegliwością. Musimy mieć świadomość, że choroba i jej objawy toczą się cały czas w tle. Nawet jeśli staramy się rozmawiać o "normalnych" sprawach, to one wracają jak bumerang.

Dlatego tak ważne jest, by poruszać temat choroby z delikatnością i taktem. Przede wszystkim to chory powinien nadać ton rozmowie, zdecydować, ile i jakich szczegółów chce ujawnić. Absolutnie nie należy naciskać ani wyciągać informacji na siłę.

Jeśli już rozmawiamy o chorobie, priorytetem powinno być wsparcie, a nie ciekawość. Nie zasypujmy chorego lawiną pytań, nie wdawajmy się w dyskusje typu "a próbowałeś", "a czytałeś o tym". Ważniejsze od naszych rad jest okazanie zrozumienia, wysłuchanie z empatią.

Delikatność przede wszystkim

Rozmowa o chorobie z osobą dotkniętą cierpieniem wymaga ogromnej delikatności i dawki taktu. Musimy pamiętać, że mówimy o sprawach bardzo intymnych i bolesnych. Sami też możemy odczuwać silne emocje - lęk, bezradność, smutek.

Kluczowe jest uważne słuchanie chorego i reagowanie na jego sygnały werbalne i niewerbalne. Jeśli widzimy, że temat go męczy lub przygnębia, lepiej zmienić kierunek rozmowy. Ważne też, by nie oceniać i nie krytykować - każdy radzi sobie z chorobą na swój sposób.

Czytaj więcej: Separacja: przygotowanie do rozstania - próba generalna

Wsparcie poprzez słuchanie potrzeb

Podstawą wsparcia osoby dotkniętej chorobą jest uważne wsłuchiwanie się w jej potrzeby. Często my - bliscy i znajomi - mamy tendencję do zasypywania radami, co powinna robić, jak się leczyć itd. Tymczasem przede wszystkim trzeba pozwolić choremu mówić o tym, czego sam oczekuje od otoczenia.

Potrzeby osób chorych mogą być bardzo różne i zmieniać się w czasie. Ktoś będzie oczekiwał pomocy w codziennych czynnościach, kto inny - możliwości zwierzeń i wygadania się. Jeszcze inni zadowolą się obecnością drugiej osoby - byciem razem pomimo milczenia.

Niezależnie od deklaracji chorego, warto samemu obserwować i wychwytywać sygnały świadczące o potrzebach. Osłabienie organizmu oznacza potrzebę pomocy w zakupach, sprzątaniu, gotowaniu. Przygnębienie - zapotrzebowanie na rozmowę, bliskość, pocieszenie.

Słuchanie zamiast radzenia

Bardzo ważne, by w kontakcie z chorą osobą powstrzymywać się od zasypywania dobrymi radami. Znacznie lepiej po prostu uważnie słuchać i okazywać empatię. Zamiast mówić "powinieneś", "musisz", lepiej pytać "czego potrzebujesz?", "jak mogę ci pomóc?".

Pozwólmy choremu postępować tak, jak sam uważa za słuszne. Nie krytykujmy, nie oceniajmy. Większość chorujących na poważne schorzenia i tak jest pod ogromną presją otoczenia. Ważne, żeby wiedzieli, iż mogą liczyć na nasze wsparcie bezwarunkowe.

Szacunek do granic chorego

Co znaczy być z kimś w chorobie: subtelna sztuka wspierania i opieki

Kontakt z osobą dotkniętą poważną chorobą wymaga ogromnego wyczucia i szacunku do jej granic. Bardzo łatwo je przekroczyć, nawet nieświadomie, co może dodatkowo zranić i tak już cierpiącego człowieka.

Przede wszystkim trzeba uszanować prawo chorego do prywatności i decydowania, ile informacji chce ujawnić na temat swojego stanu zdrowia. Nie należy naciskać ani "wyciągać" szczegółów na siłę. Dobrze też upewnić się, czy można dzielić się informacjami z innymi osobami.

Bardzo istotne jest też szanowanie potrzeby odpoczynku i snu, która u osób chorych jest zwykle dużo większa. Nawet najlepsze intencje i chęć pomocy mogą przynieść więcej szkody niż pożytku, jeśli zakłócą regenerację sił.

Troska bez naruszania granic

Okazywanie troski osobie chorej tak, by jednocześnie nie przekraczać jej granic, to prawdziwa sztuka. Wymaga dużej dozy empatii i umiejętności wczucia się w drugiego człowieka.

Kluczowe jest obserwowanie reakcji chorego i korygowanie swojego zachowania. Jeśli widzimy oznaki zniecierpliwienia, zmęczenia lub irytacji, znaczy to, że przesadziliśmy z troską i pomocą. Warto wówczas zrobić krok w tył.

Pamiętajmy też, by rozmawiać z chorym otwarcie o jego potrzebach i dać mu przestrzeń do tego, by sam poprosił o pomoc lub wsparcie, kiedy poczuje taką potrzebę. Nie narzucajmy się na siłę.

Radość mimo trudnej sytuacji

Choroba kojarzy się przede wszystkim ze smutkiem, bólem i cierpieniem. Jednak nawet w tak trudnej sytuacji możliwe jest odnalezienie radości i powodów do śmiechu. I to właśnie jest najcenniejszy rodzaj wsparcia dla osoby chorej.

Nie bójmy się rozweselać chorego, opowiadać zabawnych historii i anegdot, dzielić radosnymi wydarzeniami z naszego życia. Pokażmy, że mimo choroby życie toczy się dalej i wciąż może być pełne uśmiechu.

Ważne jednak, by czynić to z wyczuciem i nie ranić przypadkowo uczuć chorego. Jeśli zauważymy oznaki smutku lub łez, lepiej powstrzymać się od żartów i po prostu okazać wsparcie. Humor w chorobie - tak, ale z głową.

"Mimo choroby staram się cieszyć każdą chwilą i dostrzegać piękno życia. Uśmiech bliskich osób dodaje mi w tym siły."

Radość leczy

Wbrew pozorom, w trudnych chwilach choroby to właśnie radosne uniesienie i śmiech mogą okazać się najlepszym lekarstwem. Dostarczają energii, poprawiają nastrój i samopoczucie.

Dlatego nie bójmy się wnosić radości w życie osoby chorej. Opowiadajmy wesołe historie, przywoźmy kwiaty, ulubione filmy i książki, zaproponujmy wspólne zajęcia, które sprawiają przyjemność.

Oczywiście z umiarem i wyczuciem. Jeśli zauważymy, że chory źle się czuje lub ma gorszy dzień, lepiej odłożyć rozrywkę na inną okazję. Ale zasadniczo - radość tak, smutek nie!

Życzenia siły i wytrwałości

W kontakcie z osobą chorą bardzo ważne jest okazywanie wsparcia i dodawanie otuchy. Jak to zrobić, nie popadając w banały? Jakie życzenia mają największą moc i znaczenie?

Z pewnością warto życzyć przede wszystkim dużo siły i wytrwałości w walce z chorobą. Te cechy są kluczowe dla powodzenia terapii i powrotu do zdrowia. Dobrze życzyć także, aby chory potrafił czerpać radość z każdej chwili, mimo cierpienia i bólu.

Bardzo ważne, aby życzenia płynęły z głębi serca i były szczere. Nie poprzestawajmy na powtarzaniu oklepanych formułek. Niech będą spersonalizowane i dostosowane do charakteru oraz sytuacji konkretnej osoby.

Co mówić? Czego unikać?
- Życzę dużo siły - Na pewno będzie dobrze
- Trzymam kciuki za powrót do zdrowia - Dasz radę, jesteś silny
- Mam nadzieję, że terapia zadziała - Musisz walczyć

Szczerość ponad wsPodsumowanie

Podsumowanie

W artykule poruszam bardzo ważny, choć rzadko omawiany temat - jak wspierać osobę dotkniętą poważną chorobą. Dzielę się własnymi doświadczeniami z perspektywy zarówno osoby wspierającej, jak i chorej. Podkreślam, jak istotne jest okazywanie zrozumienia, empatii i cierpliwości. Radzę, by nie skupiać rozmowy wyłącznie na chorobie, lecz traktować chorego jak każdego innego człowieka. Apeluję o konkretną, praktyczną pomoc zamiast pustych zapewnień. Przestrzegam przed formułowaniem zbyt kategorycznych rad i ocen.

Zachęcam do uważnego wsłuchiwania się w potrzeby osoby chorej, które mogą się z czasem zmieniać. Podkreślam też wagę szacunku dla jej granic i prawa do prywatności. Wspominam, że nawet w obliczu cierpienia możliwe jest wnoszenie radości w życie chorego. Na koniec radzę, jakie życzenia: siły, wytrwałości, umiejętności cieszenia się każdą chwilą będą najbardziej odpowiednie i potrzebne.

Mam nadzieję, że artykuł pomoże lepiej zrozumieć położenie ciężko chorej osoby i ułatwi okazywanie jej autentycznego wsparcia. Wiem, jak trudna to sztuka, wymagająca wyczucia i delikatności. Wierzę jednak, że kluczowe jest serce, empatia i uważność na potrzeby drugiego człowieka.

Artykuł nie aspiruje do miana podręcznika czy zbioru gotowych rad. Chce raczej zachęcić do refleksji i zrozumienia perspektywy osoby chorej. Tylko to pozwoli budować relację opartą na zaufaniu i szacunku do siebie nawzajem.

Najczęściej zadawane pytania

Należy unikać pytań typu "jak się czujesz", skupić rozmowę raczej na "normalnych" tematach. Ważne, by nie oceniać i nie pouczać. Jeśli chory sam poruszy temat choroby, słuchać z empatią i okazywać wsparcie.

Przede wszystkim pytać wprost o potrzeby - czy oczekuje pomocy w zakupach, gotowaniu, sprzątaniu itp. Nie narzucać się, ale delikatnie proponować i dostosowywać rodzaj wsparcia do możliwości.

Zdecydowanie tak, ale z wyczuciem sytuacji. Jeśli chory jest przygnębiony lub zmęczony, lepiej wstrzymać się z żartami. Ale rozśmieszanie może poprawić nastrój i samopoczucie.

Przede wszystkim życzyć dużo siły i wytrwałości w walce z chorobą. Także umiejętności cieszenia się drobnymi radościami życia pomimo cierpienia. Unikać pustych formułek.

Ważne, by zadbać też o własne emocje i potrzeby. Jeśli czujemy się przytłoczeni, lepiej na jakiś czas ograniczyć kontakt. Wsparcie działa tylko wtedy, gdy sami mamy siłę i jesteśmy zrównoważeni.

5 Podobnych Artykułów:

  1. Jak przeliczyć kroki na kilometry - kalkulator i poradnik
  2. Role komikowe Roberta De Niro - mistrz komedii gangsterskiej
  3. Prawdziwe historie na ekranie - najlepsze filmy opartes na faktach
  4. Blake lively zdjęcie laktatorem matkość obowiązki koniec przerw
  5. Kobiety w akcji - najlepsze role Angeliny Jolie
tagTagi
shareUdostępnij
Autor Fabian Adamski
Fabian Adamski

Witaj w królestwie kinematografii i telewizji, gdzie fabuła splata się z emocjami. Na tym blogu dzielę się analizami filmowymi, serię pasjonujących ciekawostek oraz inspiracjami związanymi z stylem życia. Razem wkroczmy w świat niezapomnianych historii.

Oceń artykuł
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
rating-fill
Ocena: 0.00 Liczba głosów: 0

Komentarze (0)

email
email

Polecane artykuły