Press "Enter" to skip to content

JAK DOBRZE ZNASZ BOGA? – materiały

JAK DOBRZE ZNASZ BOGA?

Uwaga dla mówcy:

Poznanie Boga to dużo więcej niż znajomość faktów o Nim. Chodzi o gruntowną wiedzę na temat Jego czynów i przymiotów oraz o postępowanie zgodne z tym, czego się dowiedzieliśmy. Zachęć słuchaczy, żeby dobrze poznali Jehowę i zabiegali o Jego uznanie

POZNAWANIE BOGAOZNACZA ŻYCIE WIECZNE’ (4 min)

Osoby, które poznają Boga i Jego Syna, mają nadzieję na życie wieczne [odczytaj Jana 17:3] Żeby mogli żyć wiecznie, muszą poznać Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa

Aby je otrzymać, potrzebne jest coś więcej niż tylko uznawanie, że Bóg istnieje, lub znajomość kilku faktów na Jego temat (Jak 2:19)Wierzysz, że jest jeden Bóg? Robisz bardzo dobrze. Ale nawet demony w to wierzą i drżą przed Nim

Samo zapewnianie, że znamy Boga i Jezusa, nie sprawi, że nasze wielbienie automatycznie zyska Jego uznanie (Mt 7:21-23)„Nie każdy, kto do mnie mówi: ‚Panie, Panie’, wejdzie do Królestwa Niebios, lecz tylko ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Nadejdzie dzień, gdy wielu mi powie: ‚Panie, Panie, czy w twoim imieniu nie prorokowaliśmy? Czy w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów? I czy w twoim imieniu nie dokonywaliśmy wielu potężnych dzieł?’ Ale ja im wtedy oświadczę: ‚Nigdy was nie znałem! Odejdźcie ode mnie, wy, którzy postępujecie niegodziwie!’

Samarytanie wiedzieli co nieco o Jehowie, ale ‛czcili to, czego nie znali’ (Jn 4:22-24; w02 15.7 s. 15, ak. 1-3) Wy czcicie Boga, nie mając wiedzy, my natomiast Go czcimy, mając wiedzę, ponieważ wybawienie zaczyna się od Żydów. Ale nadchodzi czas, właściwie już teraz jest, gdy prawdziwi czciciele Boga będą Go czcić duchem i prawdą, bo właśnie takich czcicieli Bóg szuka. Bóg jest istotą duchową, a ci, którzy Go czczą, muszą oddawać Mu cześć duchem i prawdą”


1. Jaka forma wielbienia podoba się Bogu?

JEDNORODZONY Syn Jehowy, Jezus Chrystus, wyraźnie wskazał na formę wielbienia, która podoba się jego niebiańskiemu Ojcu. Kiedy przy studni w pobliżu Sychar przedstawiał pewnej Samarytance krzepiące orędzie, powiedział: „Wy czcicie to, czego nie znacie; my czcimy to, co znamy, ponieważ wybawienie wywodzi się z Żydów. Niemniej nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca duchem i prawdą, bo właśnie takich szuka Ojciec, aby go czcili. Bóg jest Duchem, a ci, którzy go czczą, muszą oddawać cześć duchem i prawdą” (Jana 4:22-24). Jak rozumieć te słowa?

2. Na czym była oparta religia Samarytan?

2 Samarytanie mieli błędne poglądy religijne. Uznawali za natchnione jedynie pierwsze pięć ksiąg Pisma Świętego, i to wyłącznie w swojej wersji, nazywanej Pięcioksięgiem samarytańskim. W gruncie rzeczy nie znali Boga. Żydom natomiast powierzono wiedzę zawartą w Pismach (Rzymian 3:1, 2). Wierni Izraelici oraz inni ludzie mogli się cieszyć uznaniem Jehowy. Ale czego to od nich wymagało?

3. Czego wymaga wielbienie Boga „duchem i prawdą”?

3 Jak Żydzi, Samarytanie i przedstawiciele innych narodowości mogli sobie zapewnić przychylność Jehowy? Musieli oddawać Mu cześć „duchem i prawdą”. My również powinniśmy tak czynić. Aby wielbić Boga duchem, trzeba oczywiście robić to gorliwie oraz z serca przepełnionego miłością i wiarą, ale przede wszystkim trzeba mieć świętego ducha Bożego i poddawać się jego kierownictwu. Naszego własnego ducha, czyli nastawienie umysłu, musimy zharmonizować z duchem Boga poprzez studium i wprowadzanie w czyn Jego Słowa (1 Koryntian 2:8-12). Żeby wielbić Jehowę w sposób cieszący się Jego uznaniem, winniśmy też czcić Go prawdą. Oznacza to ścisłe dostosowywanie się do wszystkiego, co o Bogu i o Jego zamierzeniu mówi Biblia.

JAK MOŻESZ POZNAĆ BOGA? (10 min)

Regularnie czytaj Biblię; dostrzegaj Boże przymioty, uczucia, decyzje oraz czyny i o nich rozmyślaj (Ps 77:11, 12) Będę wspominał dzieła Jah,będę wspominał Twoje dawne niezwykłe czyny. Będę też rozmyślał o wszystkich Twoich działaniachi zastanawiał się nad Twoimi poczynaniami

Podczas lektury zastanawiaj się: „Co ten fragment mówi mi o Jehowie?” (cl s. 312, ak. 7, 8)

7 Ponieważ „całe Pismo jest natchnione przez Boga”, słuchamy Go, gdy zapoznajemy się z Jego Słowem, Biblią (2 Tymoteusza 3:16). Dlatego psalmista zachęcał sług Jehowy, by czytali ją „dniem i nocą” (Psalm 1:1, 2). Wymaga to od nas dużo wysiłku, ale się opłaca. Jak wspomniano w rozdziale 18, Biblia to cenny „list” od naszego niebiańskiego Ojca. Tak więc czytanie jej nie powinno być przykrym obowiązkiem. Podczas lektury dokładajmy starań, by stała się dla nas żywą Księgą. Jak to robić?

8 W trakcie czytania wyobrażaj sobie opisane zdarzenia i osoby. Ci ludzie naprawdę żyli. Spróbuj wniknąć w ich sytuację i pobudki. Potem starannie przeanalizuj dany fragment, zadając sobie pytania: Czego ten urywek uczy mnie o Jehowie? Które Jego przymioty uwypukla? Jaką zasadę Jehowa pragnie mi wpoić i jak mogę ją zastosować w życiu? Czytaj, rozmyślaj i wprowadzaj w czyn — a wtedy Biblia będzie dla ciebie żywym Słowem Bożym (Psalm 77:12; Jakuba 1:23-25).

Staraj się naśladować Jehowę, kiedy podejmujesz decyzje (Ef 5:1) Tak więc bądźcie naśladowcami Boga jako Jego kochane dzieci

Widząc pozytywne rezultaty podejmowania decyzji zgodnych z wolą Boga, zrozumiesz, dlaczego Jehowa chce, byśmy żyli w taki, a nie inny sposób

Często rozmawiaj z Jehową w modlitwie (w14 15.2 s. 25, ak. 18-21)

18. Nad czym dobrze jest się zastanowić, jeśli chodzi o nasz kontakt z Jehową?

18 Przyjaźń się zacieśnia, gdy przyjaciele mają ze sobą dobry kontakt. W dobie Internetu i technologii telekomunikacyjnych ludzie często esemesują lub korzystają z serwisów społecznościowych. Jak jednak ma się do tego nasz osobisty kontakt z najlepszym Przyjacielem, Jehową? Wiemy, że On ‛wysłuchuje modlitwy’ (Ps. 65:2). Ale jak często wykazujemy inicjatywę, by się do Niego zwracać?

19. Z jakiej pomocy możemy korzystać, jeżeli trudno nam otworzyć serce przed niebiańskim Ojcem?

19 Niektórym sługom Bożym nie jest łatwo otwierać serce i wyrażać najskrytsze uczucia. Ale właśnie tego Jehowa spodziewa się po naszych modlitwach (Ps. 119:145; Lam. 3:41). Nawet jeśli takie głębokie emocje trudno nam ubrać w słowa, możemy liczyć na pomoc. Paweł napisał chrześcijanom w Rzymie: „Tego, o co powinniśmy się modlić, jak trzeba, nie wiemy, lecz sam duch ujmuje się za nami nie wypowiedzianymi westchnieniami. Jednakże Ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł ducha, ponieważ w zgodzie z Bogiem ujmuje się on za świętymi” (Rzym. 8:26, 27). Rozmyślanie nad słowami utrwalonymi w Biblii — na przykład w Księdze Hioba, Psalmach czy Księdze Przysłów — pomoże nam otwierać się przed Jehową.

20, 21. Jaką pociechę niosą słowa Pawła z Filipian 4:6, 7?

20 Gdy znajdziemy się w trudnej sytuacji, usłuchajmy natchnionej rady Pawła udzielonej Filipianom: „O nic się nie zamartwiajcie, ale we wszystkim niech wasze gorące prośby zostaną przedstawione Bogu w modlitwie i błaganiu wraz z dziękczynieniem”. Takie szczere dzielenie się myślami z najlepszym Przyjacielem z pewnością nas pokrzepi i pocieszy, gdyż apostoł dodał: „Pokój Boży, który przewyższa wszelką myśl, będzie strzegł waszych serc i władz umysłowych przez Chrystusa Jezusa” (Filip. 4:6, 7). Obyśmy zawsze cenili niezrównany „pokój Boży”, który faktycznie strzeże naszych serc i władz umysłowych!

21 Modlitwa pomaga nam zacieśniać przyjaźń z Jehową. Dlatego ‛nieustannie się módlmy’ (1 Tes. 5:17). Niech to studium umocni naszą cenną więź z Bogiem i nasze postanowienie stosowania się do Jego prawych wymagań. Znajdujmy też czas, by rozmyślać o błogosławieństwach, których zaznajemy, ponieważ Jehowa rzeczywiście jest naszym Ojcem, naszym Bogiem i naszym Przyjacielem.

Proś Jehowę, by pomógł ci pogłębiać wiedzę o Nim oraz stosować ją w życiu (Łk 11:13; w11 15.12 ss. 16, 17, ak. 18, 19; w04 15.12 ss. 14, 15, ak. 12-14) Skoro więc wy, chociaż jesteście grzeszni, umiecie dawać swoim dzieciom dobre dary, o ileż bardziej Ojciec w niebie da ducha świętego tym, którzy Go proszą!”.

18. Jaki przykład reagowania na działanie ducha Bożego dał Jezus?

18 Jezus — Boży „mistrzowski wykonawca”, biorący udział w stwarzaniu materialnego wszechświata — wiedział wszystko o polu magnetycznym naszej planety, którego właściwości ludzie wykorzystują do nawigacji (Prz. 8:30; Jana 1:3). Nie ma jednak żadnej biblijnej wzmianki o tym, by podczas swego ziemskiego życia wykorzystywał oddziaływanie tego pola do wytyczania sobie drogi. Biblia natomiast donosi, że jako człowiek doświadczał potężnego wpływu świętego ducha Bożego. Cieszył się z tej możliwości i gdy ów duch na niego oddziaływał, Jezus się mu poddawał i zgodnie z nim postępował (Marka 1:12, 13; Łuk. 4:14). Czy i ty tak czynisz?

19. Co musimy robić, by duch święty był siłą prowadzącą nas przez życie?

19 Czynna siła Boża nadal oddziałuje na szczere umysły i serca, by je pobudzać i nimi kierować. Co możesz zrobić, aby wpływała również na ciebie i prowadziła cię właściwą drogą? Stale módl się do Jehowy, by zsyłał ci swego ducha i pomagał się mu poddawać (odczytaj Efezjan 3:14-16). Działaj zgodnie ze swymi modlitwami, szukając rad w Biblii — Słowie Bożym, spisanym pod natchnieniem tego ducha (2 Tym. 3:16, 17). Stosuj się do zawartych tam mądrych wskazówek i ochoczo reaguj na kierownictwo ducha świętego. Działaj z wiarą w to, że w obecnym niegodziwym świecie Jehowa potrafi cię odpowiednio poprowadzić przez życie.

—————

Pomoc za pośrednictwem ducha świętego

12, 13. (a) Dlaczego apostołowie Jezusa mieli solidne podstawy, by wierzyć, że duch święty udzieli im pomocy? (b) W jaki sposób duch święty dodawał sił pierwszym chrześcijanom?

12 Krótko przed swą śmiercią Jezus zapewnił apostołów, że nie będą zdani tylko na siebie; Ojciec niebiański da im „wspomożyciela, ducha świętego” (Jana 14:26). Apostołowie mieli mocne podstawy do wiary w taką pomoc. Natchnione Pisma obfitują przecież w przykłady tego, jak Jehowa posługiwał się duchem świętym, najpotężniejszą siłą we wszechświecie, by pomagać swym sługom.

13 Przy wielu okazjach Jehowa za pośrednictwem ducha świętego dodawał sił ludziom, by mogli wykonać Jego wolę. Duch ten pomagał sędziom wybawiać Izraelitów (Sędziów 3:9, 10; 6:34). Ten sam duch wzmacniał pierwszych chrześcijan do dalszego śmiałego głoszenia pomimo najrozmaitszych przeciwności (Dzieje 1:8; 4:31). Powodzenie, z jakim pełnili swą służbę, stanowiło niepodważalny dowód oddziaływania ducha świętego. Czym innym wytłumaczyć to, że „ludzie niewykształceni i prości” rozgłosili orędzie Królestwa po całym ówczesnym świecie? (Dzieje 4:13; Kolosan 1:23).

14. Jak Jehowa używał ducha świętego, by oświecać swój lud?

14 Ponadto Jehowa posługiwał się swym świętym duchem, by oświecać swój lud. Z pomocą ducha Bożego Józef zdołał wytłumaczyć faraonowi znaczenie jego proroczych snów (Rodzaju 41:16, 38, 39). Za pośrednictwem ducha świętego Jehowa wyjawił swe zamierzenie ludziom potulnym, podczas gdy ukrył je przed wyniosłymi (Mateusza 11:25). Dlatego o rzeczach zgotowanych przez Jehowę „dla tych, którzy go miłują”, apostoł Paweł powiedział: „Bóg to objawił przez swego ducha” (1 Koryntian 2:7-10). Tylko dzięki pomocy ducha świętego można dokładnie zrozumieć wolę Bożą.

Rozwiń bliską, osobistą więź z Jehową

Osoby, które mają z Bogiem taką więź, wiedzą, że On się nimi życzliwie interesuje, a ich postępowanie wpływa na Jego uczucia (w15 15.4 ss. 22, 23, ak. 14, 16; w11 1.7 10)

14 Jaką korzyść odnosimy, gdy nasze modlitwy są konkretne?

14 Kiedy zanosisz konkretne modlitwy, jeszcze lepiej widzisz, że Jehowa na nie odpowiada, choć czasami robi to w sposób ledwie zauważalny. Gdy dostrzeżesz takie odpowiedzi, Jehowa stanie się dla ciebie bardziej realny. Ponadto im częściej Mu się zwierzasz ze wszystkich swoich trosk, tym bardziej On przybliża się do ciebie.

16 Co musimy robić, by nasza więź z Jehową była żywa i się pogłębiała?

16 Zacieśnianie więzi z Jehową to zadanie na całe życie. Jeśli poczynimy kroki, by zbliżyć się do Boga, On przybliży się do nas. W tym celu utrzymujmy regularny kontakt z naszym Bogiem przez studium Biblii i modlitwę. Dzięki coraz silniejszej więzi z Jehową zdołamy przetrwać wszelkie próby.

—– —–

Czy Jehowa żywi uczucia?

JEŚLI Bóg żywi uczucia, to wyłania się kolejna kwestia: Czy nasze postępowanie może mieć na nie wpływ? Innymi słowy, czy swymi czynami możemy zasmucać Jehowę albo Go uszczęśliwiać? Niektórzy starożytni filozofowie temu zaprzeczali. Twierdzili, że nikt nie może w żaden sposób wpłynąć na Boga, a zatem wszelkie uczucia muszą Mu być obce. Biblia jednak przedstawia Go całkiem inaczej — jako Boga czułego, wrażliwego, któremu nasze postępowanie na pewno nie jest obojętne. Przekonuje nas o tym między innymi Psalm 78:40, 41.

W psalmie tym opisano kontakty Boga ze starożytnymi Izraelitami. Po wyzwoleniu ich z niewoli egipskiej Jehowa był gotowy nawiązać z nimi szczególną więź. Obiecał, że jeżeli tylko będą Mu posłuszni, staną się Jego „szczególną własnością” i odegrają wyjątkową rolę w realizacji Jego zamierzenia. Naród izraelski przystał na te warunki, toteż Bóg zawarł z nim przymierze Prawa. Czy Izraelici żyli zgodnie z tym, co przyrzekli? (Wyjścia 19:3-8).

Postępowanie sprawiające Bogu radość to najcenniejsza rzecz, jaką możemy Mu ofiarować

Psalmista wykrzyknął: „Jakże często buntowali się przeciw niemu na pustkowiu!” (werset 40). Dodał też: „Raz po raz wystawiali Boga na próbę” (werset 41). Jak widać, Izraelici sprzeciwiali się Jehowie wielokrotnie i uporczywie. Ich buntowniczość ujawniła się bardzo wcześnie, zaraz po wyjściu z Egiptu. Zaczęli wtedy szemrać przeciwko Bogu i podawać w wątpliwość, czy potrafi i chce zaspokajać ich potrzeby (Liczb 14:1-4). Jak wspomniano w podręczniku dla tłumaczy Biblii, sformułowanie „buntowali się przeciw niemu” można by też oddać jako „zatwardzili swe serca przeciw Bogu” lub „mówili Bogu: nie”. Kiedy jednak Izraelici okazywali skruchę, Jehowa miłosiernie im przebaczał. Niestety, szybko wracali na złą drogę i znowu się buntowali (Psalm 78:10-19, 38).

Jak czuł się Jehowa, gdy Izraelici po raz kolejny się od Niego odwracali? W wersecie 40 czytamy, że „zasmucali go”, a według innego przekładu — „dawali mu powód do zmartwienia”. Pewien słownik biblijny wyjaśnia: „Postępowanie Hebrajczyków było powodem do zgryzoty — tak jak postępowanie nieposłusznego i zbuntowanego dziecka”. Krnąbrne dziecko może przyprawiać rodziców o ból serca. Podobnie buntowniczy Izraelici „sprawiali ból Świętemu Izraela” (werset 41).

Czego uczymy się z tego psalmu? To bardzo pokrzepiające, że Jehowa jest mocno przywiązany do swoich czcicieli i łatwo z nich nie rezygnuje. Jednocześnie warto pamiętać, że żywi On głębokie uczucia, na które możemy mieć wpływ. Do czego powinna nas skłaniać taka świadomość? Czy pobudza nas do obstawania przy tym, co słuszne?

Z pewnością nie chcemy zasmucać serca Jehowy grzesznymi uczynkami. Przeciwnie, pragniemy Go uszczęśliwiać, posłusznie przestrzegając Jego praw. Właśnie o to prosi On każdego swego sługę: „Bądź mądry, mój synu, i rozweselaj moje serce” (Przysłów 27:11). Postępowanie sprawiające Bogu radość to najcenniejsza rzecz, jaką możemy Mu ofiarować.

Przykładem człowieka, który pielęgnował przyjaźń z Bogiem, jest Abraham (Jak 2:23; w14 15.2 ss. 21, 22, ak. 3-5) Tym samym spełnił się następujący fragment Pism: „Abraham uwierzył Jehowie i w rezultacie został uznany za prawego

3, 4. Jak wyglądały relacje Jehowy z Abrahamem, a jak z jego potomkami?

3 O patriarsze i przodku Izraelitów Jehowa powiedział: „Abraham, mój przyjaciel” (Izaj. 41:8). Księga 2 Kronik 20:7 także wskazuje na bliską więź między Abrahamem a Bogiem. Co leżało u podstaw trwałej przyjaźni tego wiernego człowieka z jego Stwórcą? Była to wiara Abrahama (Rodz. 15:6).

4 Początkowo dla potomków Abrahama, którzy stali się starożytnym narodem izraelskim, Jehowa również był Ojcem i Przyjacielem. Niestety, utracili oni tę przyjaźń. Dlaczego? Ponieważ przestali okazywać wiarę w Jego obietnice.

5, Jak Jehowa został twoim przyjacielem?

5 Im więcej uczysz się o Jehowie, tym silniejszą wiarę w Nim pokładasz i tym bardziej Go kochasz. Wróć myślą do czasu, gdy uzmysłowiłeś sobie, że Bóg to realna osoba, z którą można zadzierzgnąć bliską więź. Dowiedziałeś się też, że z powodu nieposłuszeństwa Adama wszyscy rodzimy się grzeszni. Pojąłeś, że ludzkość jest oddalona od Boga (Kol. 1:21). Następnie zrozumiałeś, że nasz kochający niebiański Ojciec nie jest kimś dalekim, kto się nami nie interesuje. Gdy dowiedzieliśmy się o Jego darze w postaci Jezusowej ofiary okupu i uwierzyliśmy w nią, zaczęliśmy budować przyjaźń z Bogiem.

POKAŻ, ŻE ZNASZ BOGA (13 min)

Ważnym elementem znajomości Boga jest posłuszeństwo wobec Jego nakazów [odczytaj 1 Jana 2:4] Kto mówi, że go poznał, a jednak nie przestrzega jego przykazań, jest kłamcą i nie ma w nim prawdy

Izraelici często byli nieposłuszni Bogu

Chociaż nie zapomnieli, kim był Jehowa, ich postępowanie świadczyło o tym, że tak naprawdę Go nie znali (Oz 4:1, 6; it-2 s. 1038, ak. 3; jd ss. 57-59, ak. 4-6) Słuchaj słowa Jehowy, Izraelu! Jehowa wytoczył sprawę sądową mieszkańcom tej ziemi,bo nie ma w niej prawdy ani lojalnej miłości, ani wiedzy o Bogu — Mój lud zostanie zgładzony, bo mnie nie zna. Ponieważ nie chcesz mnie poznać,ja nie będę chciał, żebyś mi służył jako kapłan. Ponieważ zapominasz o prawie swojego Boga,ja zapomnę o twoich synach.

Podobnie jak czasownik jadáʽ („wiedzieć”), również najważniejszy hebrajski wyraz tłumaczony na „wiedza” czy „poznanie” (dáʽat) oznacza przede wszystkim znajomość faktów bądź zgromadzenie wiadomości, ale czasami obejmuje coś więcej. W Ozeasza 4:1, 6 podano, iż w pewnym okresie nie było w Izraelu „poznania Boga”. Nie znaczy to, jakoby Izraelici nie wiedzieli, że Jehowa jest Bogiem i że kiedyś wyzwolił i prowadził ich przodków (Oz 8:2). Ponieważ jednak mordowali, kradli i cudzołożyli, swoim postępowaniem wyraźnie pokazywali, iż nie wprowadzają tej wiedzy w czyn i tym samym odrzucają prawdziwe poznanie (Oz 4:2).

– —-

4. Jaka sytuacja panowała za rządów Jeroboama II?

4 Przyjrzyjmy się lepiej okresowi, gdy w imieniu Boga przemawiali pierwsi z 12 proroków. Zapowiadali dzień Jehowy dziesięcioplemiennemu królestwu Izraela. Jednak na pozór sytuacja wyglądała kwitnąco. Zgodnie z proroctwem Jonasza król Jeroboam II przywrócił granicę Izraela od okolic Damaszku na północy do Morza Martwego (2 Królów 14:24-27). Chociaż ów władca czynił to, co złe, Jehowa okazywał Izraelitom wielkoduszną cierpliwość, nie chciał bowiem zetrzeć ich z powierzchni ziemi. Dał im czas na skruchę — czas, by ‛szukali Jehowy i żyli’ (Amosa 5:6).

5. Z jakiego powodu Jehowa odrzucił Izraelitów?

5 Opływający w dostatki Izraelici mogli wykorzystać ten czas i wrócić do Jehowy. Powinni byli dokładniej Go poznać i dołożyć starań, by wykonywać Jego wolę. Ale oni czuli się pewnie i uważali, że ‛nieszczęście się nie zbliży ani nie sięgnie aż do nich’ (Amosa 9:10). Zapomnieli o Jehowie, gdyż „nasycili się, a ich serce stało się wyniosłe” (Ozeasza 13:6). Nie powinniśmy myśleć, że to tylko dawne dzieje, niemające z nami żadnego związku. Zobaczmy, dlaczego Jehowa wytoczył temu ludowi „sprawę sądową”. Rzekł do niego: „Ponieważ odrzuciłeś poznanie, więc i ja ciebie odrzucę, abyś mi nie służył jako kapłan”. Wszyscy Izraelici razem ze swymi bliskimi należeli do narodu sprzymierzonego z Jehową. A jednak brakowało im prawdziwego „poznania Boga” (Ozeasza 4:1, 6).

6. W jakim sensie Izraelitom brakowało „poznania Boga”?

6 Nie chodzi o to, że członkowie tego narodu nigdy się nie zetknęli z Bożymi wskazówkami. Przekazywanie ich należało przecież do obowiązków izraelskich ojców i matek. Zapewne więc wszyscy słyszeli jakieś historie biblijne — nie tylko od rodziców, ale też podczas różnych codziennych rozmów czy publicznych zgromadzeń (Wyjścia 20:4, 5; Powtórzonego Prawa 6:6-9; 31:11-13). Na przykład wiedzieli, co się stało, gdy pod nieobecność Mojżesza (który przebywał na górze Synaj, gdzie otrzymał Dziesięć Przykazań) Aaron wykonał złotego cielca (Wyjścia 31:18 do 32:9). A zatem Izraelici za dni wspomnianych proroków mieli pewną znajomość Prawa i historii. Niestety, nie odnosili z tego żadnego pożytku, ponieważ nie pobudzało ich to do oddawania czci Bogu zgodnie z Jego wolą.

W przeciwieństwie do nich król Jozjasz „czynił zadość sprawiedliwości i prawości”, udowadniając swymi uczynkami, że znał Boga (Jer 22:15, 16; jr 140-142) Czy dalej będziesz panował dlatego, że używasz więcej cedru niż inni? Twój ojciec też jadł i pił,ale działał na rzecz sprawiedliwości i prawościoi dobrze mu się wiodło. Bronił roszczeń uciśnionego i biednego,tak iż wszystko się układało. ‚Czy nie tak postępuje ktoś, kto mnie zna?’ — oświadcza Jehowa.

„Czyż nie świadczyło to o tym, że mnie znał?”

1, 2. Dlaczego budowa, której podjął się Jehojakim, była nierozsądnym przedsięwzięciem?

KRÓL Jehojakim postanowił wybudować sobie okazały, wygodny dom — piętrowy, z obszernymi komnatami. Zaprojektowano w nim duże okna zapewniające dostęp światła oraz świeżego powietrza. Ściany miały zostać wyłożone boazerią z aromatycznego cedru libańskiego, a następnie pokryte cynobrem — importowanym czerwonym barwnikiem, cenionym za granicą przez ludzi możnych i wpływowych (Jer. 22:13, 14).

2 Koszty budowy były wysokie. Tymczasem wydatki na obronę kraju oraz haracz płacony Egiptowi najwyraźniej mocno uszczupliły skarbiec (2 Król. 23:33-35). Ale Jehojakim znalazł sposób na realizację swego przedsięwzięcia. Nie dawał robotnikom zapłaty! Traktował ich jak niewolników, samolubnie ich wyzyskując dla własnych korzyści.

3. Czym różnił się Jozjasz od Jehojakima i z czego to wynikało?

3 Za pośrednictwem Jeremiasza Bóg potępił Jehojakima za egoizm*. Przypomniał mu, że jego ojciec, król Jozjasz, okazywał uciśnionym i biednym szczególną życzliwość oraz szczodrość. Występował również w obronie ich praw. Zwracając uwagę na stosunek Jozjasza do osób niskiego stanu, Jehowa zapytał: „Czyż nie świadczyło to o tym, że mnie znał?” (Odczytaj Jeremiasza 22:15, 16).

4. Dlaczego poznanie Jehowy powinno być dla ciebie ważne?

4 Ponieważ sytuacja w obecnym szatańskim świecie wciąż się pogarsza, potrzebujemy pomocy i ochrony zapewnianej przez Jehowę tym, którzy Go dobrze znają. Koniecznie więc musimy coraz bardziej się do Niego przybliżać. Ważne jest też, byśmy odzwierciedlali Jego wspaniałe przymioty, gdyż to pozwoli nam skutecznie pełnić służbę kaznodziejską. Być może jednak się zastanawiasz: „Co zrobić, by poznać Jehowę tak dobrze jak król Jozjasz?”.

CO TO ZNACZY ZNAĆ BOGA

5, 6. (a) Jaki wpływ wywiera dobry ojciec na swoje dzieci? (b) Jak w przeciwieństwie do Jehojakima powinniśmy reagować na to, czego dowiadujemy się o Jehowie?

5 Pomyślmy, jak dobry ojciec oddziałuje na życie swych dzieci. Gdy wspiera osoby w gorszej sytuacji materialnej, dzieci uczą się szczodrości. Gdy okazuje ich matce miłość i szacunek, uczą się zważać na odczucia osób płci odmiennej. Gdy jest znany z uczciwości w kwestiach finansowych, również pod tym względem chcą go naśladować. Przyglądając się zachowaniu i przymiotom ojca, dzieci przypuszczalnie zapragną w dorosłym życiu traktować innych tak jak on.

6 Podobnie chrześcijanin, który zna Jehowę w takim stopniu jak Jozjasz, nie ogranicza się do uznawania Boga za Władcę Wszechświata. Czytając Biblię, dowiaduje się, jak jego niebiański Ojciec odnosi się do innych, i pragnie Go naśladować. Gdy w codziennym życiu uwzględnia swą wiedzę o tym, co Jehowa miłuje, a czego nienawidzi, darzy Go coraz silniejszym uczuciem. Natomiast osoba, która ignoruje prawa i przestrogi prawdziwego Boga — i tym samym nie pozwala Mu oddziaływać na swoje życie — z całą pewnością Go nie zna. Przypomina Jehojakima, który zwój z orędziem od Jehowy wrzucił do ognia (odczytaj Jeremiasza 36:21-24).

7. Dlaczego powinieneś pragnąć poznać Jehowę w takim stopniu jak król Jozjasz?

7 Nasze powodzenie w świętej służbie oraz widoki na życie w nowym świecie zależą od tego, czy naprawdę poznajemy Jehowę (Jer. 9:24). Zobaczmy, czego o Jego przymiotach dowiadujemy się z pism Jeremiasza. W trakcie tej analizy postaraj się dostrzec, jak wzorem króla Jozjasza ty osobiście mógłbyś lepiej poznać i naśladować Boga.

Dlaczego możemy powiedzieć, że król Jozjasz dobrze poznał Jehowę? Z czym wiąże się poznanie Jehowy w takim stopniu, w jakim poznał Go Jozjasz?

Pokazujemy, że znamy Boga, gdy szukamy Jego kierownictwa w każdej dziedzinie życia, nawet w sprawach osobistych, na przykład dotyczących rodziny (lv ss. 41-43, ak. 12-14)

PODPORZĄDKOWANIE SIĘ WŁADZY W RODZINIE

12. Jakie zadanie w rodzinie Jehowa powierzył mężom i ojcom i jak mają się z niego wywiązywać?

12 Instytucję rodziny założył sam Jehowa. Jako Bóg porządku, zorganizował ją tak, by mogła dobrze funkcjonować (1 Koryntian 14:33). Zgodnie z Jego postanowieniem mąż i ojciec ma pełnić w rodzinie rolę głowy. Musi jednak okazywać szacunek swojej Głowie, Chrystusowi Jezusowi, naśladując jego sposób sprawowania zwierzchnictwa nad zborem (Efezjan 5:23). Nie powinien uchylać się od zleconego mu obowiązku. Musi działać po męsku, lecz jednocześnie ma być czuły, rozsądny i łagodny, a nie szorstki czy wręcz apodyktyczny. Musi też pamiętać, że jego władza jest ograniczona — że zawsze podlega władzy Jehowy.

Chrześcijanin będący głową rodziny wzoruje się na Chrystusie

13. Jak żona i matka może zyskać uznanie Jehowy?

13 Żona i matka ma być pomocnicą męża, jego uzupełnieniem. Również ona dysponuje w rodzinie pewną władzą, bo w Biblii wspomniano o ‛prawie matki’ (Przysłów 1:8). Oczywiście sama podlega przy tym mężowi. Chrześcijanka dowodzi respektu dla władzy męża, gdy pomaga mu w wywiązywaniu się z obowiązków głowy rodziny. Nie lekceważy go, nie manipuluje nim ani nie próbuje zająć jego pozycji. Przeciwnie, chętnie go wspiera i z nim współpracuje. Jeśli nie zgadza się z jego decyzją, może z szacunkiem wyrazić swoje zdanie, lecz pozostaje uległa. Kiedy mąż nie podziela poglądów religijnych żony, wynikają z tego różne trudności, ale jej uległość może go zachęcić do zwrócenia się ku Jehowie (1 Piotra 3:1).

14. Jak dzieci mogą sprawiać radość rodzicom i Jehowie?

14 Posłuszeństwo wymagane jest także od dzieci. Gdy słuchają ojca i matki, rozweselają serce Jehowy. Stają się też chlubą i radością rodziców (Przysłów 10:1). W rodzinach niepełnych dzieci przestrzegają tej samej zasady posłuszeństwa, wiedząc, że samotna matka lub ojciec jeszcze bardziej potrzebuje ich wsparcia i współpracy. Jeśli wszyscy członkowie rodziny wywiązują się z ról wyznaczonych im przez Boga, w domu panuje pokój i radość. Przynosi to chwałę Założycielowi rodziny, Jehowie Bogu (Efezjan 3:14, 15).

Mąż powinien wzorem Jezusa okazywać żonie miłość zarówno w towarzystwie, jak i na osobności (Ef 5:28, 29; w09 15.5 19, 20) Właśnie tak mężowie powinni kochać swoje żony jak własne ciała. Kto kocha swoją żonę, ten kocha samego siebie.  Bo nikt nigdy nie miał własnego ciała w nienawiści, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, tak jak Chrystus zbór

Mężowie, naśladujcie miłość Chrystusa!

W OSTATNIĄ noc swego ziemskiego życia Jezus powiedział wiernym apostołom: „Daję wam nowe przykazanie, żebyście się wzajemnie miłowali; tak jak ja was umiłowałem, żebyście wy też miłowali się wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będzie wśród was miłość” (Jana 13:34, 35). Prawdziwi chrześcijanie mają się więc nawzajem miłować.

Zwracając się bezpośrednio do mężów, apostoł Paweł napisał: „Mężowie, wciąż miłujcie swe żony, jak też Chrystus umiłował zbór i wydał zań samego siebie” (Efez. 5:25). W jaki sposób mąż będący chrześcijaninem może zastosować tę radę w swoim małżeństwie, zwłaszcza gdy jego żona też służy Jehowie?

Chrystus troszczy się o zbór

W Biblii czytamy: „Mężowie powinni tak miłować swe żony, jak własne ciała. Kto miłuje swą żonę, ten samego siebie miłuje, bo nigdy nikt nie miał w nienawiści swego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus — zbór” (Efez. 5:28, 29). Jezus miłował swych uczniów, bardzo ich cenił i się o nich troszczył. Mimo ich niedoskonałości był wobec nich delikatny i życzliwy. Pragnął „stawić przed sobą zbór w jego okazałości”, toteż koncentrował się na zaletach swych uczniów (Efez. 5:27).

Chrystus zawsze okazywał zborowi miłość i podobnie mąż powinien okazywać ją żonie zarówno słowami, jak i czynami. Jeśli robi to regularnie, żona czuje się szczęśliwa i otaczana opieką. Z drugiej strony kobieta żyjąca nawet w pięknym domu z wszelkimi wygodami może być bardzo nieszczęśliwa, jeśli współmałżonek ją zaniedbuje bądź lekceważy.

Jak mąż może pokazać, że troszczy się o żonę? Gdy przebywają w towarzystwie innych, przedstawia ją w sposób godny i otwarcie chwali za udzielane mu wsparcie. Jeśli żona przyczyniła się do jakiegoś sukcesu rodziny, mąż nie waha się powiedzieć o tym drugim. A na osobności daje jej odczuć, że ją kocha. Dotyk dłoni, uśmiech, przytulenie czy komplement może wydawać się czymś błahym, ale dla kobiety ma ogromne znaczenie.

‛Nie wstydzi się nazywać ich braćmi’

Chrystus Jezus ‛nie wstydzi się nazywać braćmi’ swoich naśladowców namaszczonych duchem świętym (Hebr. 2:11, 12, 17). Jeśli jesteś chrześcijańskim mężem, to żona jest też twoją chrześcijańską siostrą. Jej oddanie dla Jehowy — niezależnie od tego, czy chrztem usymbolizowała je przed ślubem, czy po nim — ma większe znaczenie niż przysięga małżeńska. Gdy na zebraniu brat prowadzący jakiś punkt udziela głosu twojej żonie, słusznie zwraca się do niej przez „siostro”. Jest ona siostrą również dla ciebie, i to nie tylko w Sali Królestwa, lecz także w domu. Życzliwe i uprzejme odnoszenie się do żony jest tak samo ważne w zaciszu domowym jak w Sali Królestwa.

Jeśli w zborze masz dodatkowe przywileje służby, czasem może ci być trudno zachować równowagę między nimi a powinnościami w rodzinie. Ale dzięki dobrej współpracy w gronie starszych i sług pomocniczych oraz dzieleniu się zadaniami zdołasz poświęcić więcej czasu siostrze, która potrzebuje ciebie najbardziej — twojej żonie. Powierzonych ci obowiązków zborowych niewątpliwie mogą się podjąć różni bracia, ale w roli męża nie zastąpi cię nikt inny.

Ponadto jesteś głową swej żony. Biblia powiada: „Głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety jest mężczyzna” (1 Kor. 11:3). Jak powinieneś sprawować takie zwierzchnictwo? Z miłością, a nie przez ciągłe cytowanie tego wersetu i domaganie się szacunku. Klucz do należytego przewodzenia polega na tym, by w traktowaniu żony wzorować się na Jezusie Chrystusie (1 Piotra 2:21).

„Jesteście moimi przyjaciółmi”

Jezus nazwał uczniów swymi przyjaciółmi. Powiedział im: „Już nie nazywam was niewolnikami, ponieważ niewolnik nie wie, co czyni jego pan. Ale ja nazwałem was przyjaciółmi, ponieważ oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od mego Ojca” (Jana 15:14, 15). Dbał o dobrą wymianę myśli z uczniami. Ponadto razem wykonywali różne rzeczy. Na przykład wspólnie skorzystali z zaproszenia na ucztę weselną w Kanie Galilejskiej (Jana 2:2). Mieli ulubione miejsca, jak choćby ogród Getsemani. W Biblii czytamy, że „Jezus wiele razy spotykał się tam ze swymi uczniami” (Jana 18:2).

Żona powinna czuć, że mąż uważa ją za najbliższą mu osobę. Mężowie i żony, wspólnie cieszcie się życiem! Wspólnie służcie Bogu. Wspólnie studiujcie Biblię. Wspólnie spędzajcie czas — razem spacerujcie, rozmawiajcie, spożywajcie posiłki. Bądźcie dla siebie nie tylko małżonkami, ale i bliskimi przyjaciółmi.

„Umiłował ich do końca”

Jezus ‛umiłował swych uczniów do końca’ (Jana 13:1). Niektórzy mężowie nie naśladują Chrystusa pod tym względem. Zdarza się, że ten i ów nawet opuszcza „żonę swej młodości”, nierzadko dla jakiejś młodszej kobiety (Malach. 2:14, 15).

Ale inni, jak na przykład Willi, wzorują się na Chrystusie. Przez wiele lat żona Williego wymagała stałej opieki z powodu pogarszającego się zdrowia. Jak on się na to zapatrywał? Powiedział: „Zawsze uważałem moją żonę za dar od Boga i bardzo ją ceniłem. Ponadto 60 lat temu przyrzekłem troszczyć się o nią w chwilach dobrych i złych. Nigdy nie zapomnę o tej obietnicy”.

Chrześcijańscy mężowie, naśladujcie miłość Chrystusa. Z miłością dbajcie o swoje bogobojne żony — wasze siostry i przyjaciółki.

Żona powinna szanować zwierzchnictwo męża i pomagać mu wywiązywać się z roli głowy rodziny (Ef 5:22; w09 15.7 s. 9, ak. 8-10) Żony niech będą podporządkowane swoim mężom jak Panu,

Jak żona okazuje mężowi głęboki respekt

8. Dlaczego nie należy wzorować się na Ewie?

8 Jezus dał żonom doskonały przykład podporządkowania. Jakże odmienny stosunek do zwierzchnictwa miała pierwsza kobieta, Ewa! Nie zostawiła żonom dobrego wzoru do naśladowania. Z woli Boga miała podlegać Adamowi — swojej głowie — i przyjmować wytyczne podawane za jego pośrednictwem. Ona jednak nie uszanowała tego postanowienia. Nie usłuchała Bożego polecenia, które przekazał jej Adam (Rodz. 2:16, 17; 3:3; 1 Kor. 11:3). To prawda, że została zwiedziona, ale mimo wszystko powinna była skonsultować się z mężem, czy należy posłuchać głosu, który rzekomo wyjawiał jej coś, co „Bóg wie”. Zamiast tego ośmieliła się kierować swoim mężem (Rodz. 3:5, 6; 1 Tym. 2:14).

9. Jaki przykład podporządkowania daje nam Jezus?

9 Tymczasem Jezus dał doskonały przykład podporządkowania się swej Głowie. Swoją postawą i całym życiem pokazał, że „nie brał pod uwagę zagarnięcia, mianowicie tego, żeby być równym Bogu. Przeciwnie, ogołocił samego siebie i przybrał postać niewolnika” (Filip. 2:5-7). Dzisiaj, jako panujący już Król, przejawia takie samo usposobienie. We wszystkim pokornie podporządkowuje się swemu Ojcu i popiera Jego zwierzchnictwo (Mat. 20:23; Jana 5:30; 1 Kor. 15:28).

10. Jak żona może popierać zwierzchnictwo męża?

10 Chrześcijańska żona powinna naśladować Jezusa i popierać zwierzchnictwo swojego męża (odczytaj 1 Piotra 2:21; 3:1, 2). Zilustrujmy to przykładem. Załóżmy, że syn prosi ją o pozwolenie na coś, co wymaga zgody rodziców. Jeżeli danej kwestii nie omówiła wcześniej z mężem, postąpi mądrze, gdy zapyta syna: „A rozmawiałeś o tym z tatą?”. Jeśli tego nie zrobił, to przed podjęciem decyzji powinna przedyskutować sprawę z mężem. Ponadto chrześcijańska żona będzie unikać sprzeciwiania się mężowi lub podważania jego autorytetu w obecności dzieci. Jeśli się z czymś nie zgadza, porozmawia z nim o tym na osobności (Efez. 6:4).

Dzieci powinny przestrzegać biblijnych nakazów i słuchać rodziców, nawet wtedy, gdy nie ma ich w pobliżu (Ef 6:1-3; yp2 136-141) Dzieci, bądźcie posłuszne swoim rodzicoma zgodnie z wolą Pana, bo to jest prawe. „Szanuj ojca i matkę” to pierwszy nakaz z obietnicą: „Żeby ci się dobrze wiodło i żeby móc długo żyć na ziemi”.

Dlaczego zerwać z podwójnym życiem?

□ Picie alkoholu

□ Spotykanie się z osobami, które rodzice uważają za złe towarzystwo

□ Słuchanie deprawującej muzyki

□ Chodzenie na imprezy

□ Umawianie się na randki

□ Oglądanie brutalnych lub niemoralnych filmów oraz granie w gry pełne przemocy

□ Używanie wulgarnej mowy

SPÓJRZ na listę z poprzedniej strony. Czy za plecami rodziców robisz którąś z tych rzeczy? Jeżeli tak, to zapewne wiesz, że postępujesz niewłaściwie. Może nawet masz wyrzuty sumienia (Rzymian 2:15). Mimo to myśl o wyjawieniu wszystkiego rodzicom nie jest zbyt przyjemna. A kiedy bierzesz pod uwagę ewentualne konsekwencje, próbujesz sobie tłumaczyć: „Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal”. Czy nie przyszło ci jednak do głowy, że w gruncie rzeczy prowadzisz podwójne życie? Co mogłoby cię do tego skłaniać?

Pragnienie niezależności

Jak mówi Biblia, przychodzi taki czas, gdy ‛mężczyzna opuszcza ojca i matkę’ (Rodzaju 2:24). To samo oczywiście dotyczy kobiety. A zatem pragnienie, by dorosnąć i samodzielnie podejmować decyzje, jest całkiem naturalne. Czasami jednak młodzi chcą zrobić coś, na co rodzice im nie pozwalają, gdyż ich zdaniem jest to niemądre lub złe. W takiej sytuacji niejeden młody się buntuje.

To prawda, że niektórzy rodzice wydają się nadzwyczaj surowi. „Rzadko kiedy wolno nam obejrzeć jakiś film” — skarży się dziewczyna imieniem Kim. I dodaje: „Tata nie pozwala nam słuchać prawie żadnej muzyki!”. Jeżeli młodym stawia się wymagania, które uznają za nierozsądne, zaczynają zazdrościć rówieśnikom mającym na pozór więcej swobody.

Z kolei historia Tammy pokazuje, że niekiedy młodzi prowadzą podwójne życie, bo zależy im na akceptacji kolegów. Dziewczyna opowiada: „Zaczęło się od używania wulgarnych słów w szkole. Wydawało mi się, że dzięki temu będę bardziej pasować do koleżanek. Potem spróbowałam papierosów. Piłam też alkohol, a nawet się upijałam. Później zaczęłam chodzić z różnymi chłopakami — oczywiście w tajemnicy przed rodzicami, którzy surowo zabraniali mi randek”.

Kilkunastoletni Pete miał podobne przeżycia: „Byłem wychowywany jako Świadek Jehowy. Ale bardzo się bałem docinków moich kolegów”. Do czego skłonił go strach przed odrzuceniem? „Chciałem być lubiany. Kłamałem i wymyślałem różne historyjki, żeby wytłumaczyć, dlaczego nie dostałem prezentów z okazji świąt”. Pete zaczął od kompromisów w drobiazgach i nie upłynęło dużo czasu, a dopuścił się gorszych występków.

Nic nie da się ukryć

W starożytności podwójne życie prowadzili niektórzy Izraelici. Myśleli, że ujdzie im to na sucho. Ale prorok Izajasz ich ostrzegł: „Biada tym, którzy schodzą bardzo głęboko, ukrywając zamiar przed Jehową, a swe czyny popełniają w ciemnym miejscu, mówiąc: ‚Któż nas widzi i któż o nas wie?’” (Izajasza 29:15). Izraelici zapomnieli, że Bóg widzi, co robią. On jednak w stosownym czasie pociągnął ich do odpowiedzialności.

Również dzisiaj, nawet jeśli udaje ci się zamydlić oczy rodzicom, nic nie ukryjesz przed wzrokiem Jehowy Boga. W Liście do Hebrajczyków 4:13 czytamy: „Nie ma stworzenia, które by było niewidoczne dla Jego wzroku, ale wszystko jest obnażone i zupełnie odsłonięte dla oczu Tego, któremu mamy zdać rachunek”. A zatem po prostu nie możesz ukryć swoich czynów. Pamiętaj, że nie zdołasz przebłagać Boga udawaniem pobożności na chrześcijańskich zebraniach. Jehowa wie, kiedy ludzie ‛okazują mu szacunek swoimi wargami, ale ich serca są od niego bardzo oddalone’ (Marka 7:6).

Czy pomyślałeś o tym, że osoby prowadzące podwójne życie wyrządzają Bogu przykrość? Ludzie naprawdę mogą Go zasmucać. Kiedy w dawnych czasach Izraelici łamali prawo Boże, „sprawiali ból Świętemu Izraela” (Psalm 78:41). Jakiż ból musi On odczuwać dzisiaj, gdy młodzi, których ‛umysły ukierunkowywano zgodnie z Jego myślami’, potajemnie dopuszczają się złych czynów! (Efezjan 6:4).

Uporządkuj sprawy

Spójrz prawdzie w oczy. Musisz wyjawić swoją tajemnicę — jesteś to winien Bogu, rodzicom i samemu sobie. Z pewnością będziesz się czuć niezręcznie i może przyjdzie ci ponieść bolesne konsekwencje swego postępowania (Hebrajczyków 12:11). Okłamując rodziców, zawiodłeś ich zaufanie. Nie dziw się więc, gdy na jakiś czas nałożą na ciebie większe ograniczenia. Jednak wyznanie prawdy jest najlepszym wyjściem. Dlaczego?

Rozważmy to na przykładzie. Jesteście całą rodziną na wycieczce. W którejś chwili, gdy rodzice nie patrzą, lekceważysz ich prośbę, by trzymać się razem, i schodzisz ze szlaku. Nagle zapadasz się w grzęzawisko! Czy wstydziłbyś się wołać o pomoc? Czy martwiłbyś się, że zostaniesz ukarany za zlekceważenie ostrzeżenia rodziców? Na pewno krzyczałbyś co sił w płucach!

Jeżeli prowadzisz podwójne życie, również potrzebujesz pomocy — i to natychmiast! Nie możesz zmienić przeszłości, ale masz wpływ na przyszłość. I choć bez wątpienia będzie to bolesne i trudne, mądrość nakazuje poprosić o pomoc, zanim wyrządzisz sobie i swojej rodzinie jeszcze większą krzywdę. Jeżeli będziesz szczerze żałować tego, co zrobiłeś, Jehowa z pewnością okaże ci miłosierdzie (Izajasza 1:18; Łukasza 6:36).

Dlatego powiedz o wszystkim rodzicom. Przyznaj, że ich zraniłeś, i przyjmij zasłużoną karę. W ten sposób rozradujesz serce rodziców oraz Jehowy Boga. A gdy już odzyskasz czyste sumienie, poczujesz ogromną ulgę (Przysłów 27:11; 2 Koryntian 4:2).

WERSET

„Kto zakrywa swe występki, temu się nie powiedzie, lecz kto je wyznaje i porzuca, temu będzie okazane miłosierdzie” (Przysłów 28:13).

WSKAZÓWKA

Nie pomniejszaj swoich błędów, ale też nie zadręczaj się bez końca. Pamiętaj, że Jehowa jest gotowy przebaczać (Psalm 86:5).

CZY WIESZ, ŻE…?

Poczucie winy może być zdrową reakcją. Potrafi pobudzić do skorygowania niewłaściwego postępowania. Tymczasem trwanie w grzechu zatwardza sumienie. Staje się ono niewrażliwe — niczym pozbawiona czucia blizna po dotkliwym oparzeniu (1 Tymoteusza 4:2).

„Myślę, że młodzi chrześcijanie powinni dać się poznać jako osoby trzymające się wysokich zasad moralnych. Powinni to zrobić jak najszybciej. Im dłużej zwlekają, tym będzie im trudniej” (Linda).

Jeżeli zapadasz się w grzęzawisku podwójnego życia, musisz wołać o pomoc

Przebywaj w towarzystwie osób, które znają Jehowę i Go kochają

Oddalimy się od Jehowy, jeżeli będziemy przebywać w towarzystwie tych, których On odrzuca (Ps 15:1-5) Jehowo, kto może być gościem w Twoim namiocie? Kto może przebywać na Twojej świętej górze? Ten, kto postępuje nienagannie,robi to, co słuszne,i mówi w sercu prawdę. Nie rzuca oszczerstw,w żaden sposób nie krzywdzi bliźniego ani nie psuje opinii znajomym. Odrzuca każdego, kto jest godny pogardy, ale szanuje bojących się Jehowy. Nie wycofuje się ze złożonej obietnicy, nawet jeśli jest dla niego niekorzystna. Nie pożycza swoich pieniędzy na procent nie daje się przekupić, żeby zaszkodzić niewinnemu. Człowiekiem, który tak postępuje, nigdy nic nie wstrząśnie

Chodzi tu także o osoby, które w pewnym sensie zapraszamy do swojego domu za pośrednictwem różnych form rozrywki (Ps 97:10) Wy, którzy kochacie Jehowę, miejcie nienawiść do zła. On strzeże życia swoich lojalnych sług,ratuje ich z rąk niegodziwych ludzi

Gdy kochamy tych, których kocha Jehowa, dowodzimy tym samym miłości do Boga (1Jn 4:8) Kto nie kocha, nie poznał Boga, bo Bóg jest miłością

Kiedy pokazujemy, że naprawdę znamy Boga, stajemy się jednocześnie osobami, które On zna (Gal 4:9; 2Tm 2:19; w11 15.9 ss. 25, 26, ak. 1-4) Ale teraz poznaliście Boga albo raczej Bóg poznał was. Czemu więc znowu powracacie do elementarnych zasad rządzących tym światem, słabych i nic niewartych? Czemu znowu chcecie być ich niewolnikami?j

Mimo to solidny fundament położony przez Boga pozostaje nienaruszony, przypieczętowany takimi słowami: „Jehowa* zna tych, którzy do Niego należą”r, oraz „Niech każdy, kto wzywa imienia Jehowy, wyrzeknie się nieprawości”.

Czy zostałeś poznany przez Jehowę?

„Jehowa zna tych, którzy do niego należą” (2 TYM. 2:19).

1, 2. (a) O co dbał Jezus? (b) Jakie pytania wymagają odpowiedzi?

PEWNEGO razu do Jezusa podszedł faryzeusz i zapytał: „Które przykazanie w Prawie jest największe?”. Jezus odrzekł: „Masz miłować Jehowę, twojego Boga, całym swym sercem i całą swą duszą, i całym swym umysłem” (Mat. 22:35-37). Syn Boży bardzo kochał swego niebiańskiego Ojca i naprawdę żył zgodnie z tymi słowami. Dbał też o to, jaką opinią cieszy się u Jehowy, i dowodził tego wiernym postępowaniem. Dlatego tuż przed śmiercią mógł powiedzieć, że Ojciec go zna jako Syna, który posłusznie przestrzega Jego przykazań. Dzięki temu Jezus pozostawał w miłości Jehowy (Jana 15:10).

2 Obecnie wielu ludzi twierdzi, że kocha Boga. Niewątpliwie i my się do nich zaliczamy. Warto jednak poważnie się zastanowić nad kilkoma pytaniami: Czy Bóg mnie zna? Jak mnie postrzega? Czy zna mnie jako człowieka, który do Niego należy? (2 Tym. 2:19). Czujemy się niezmiernie zaszczyceni, gdy rozmyślamy o tym, jak bliska więź może nas łączyć z Władcą całego wszechświata!

3. Dlaczego niektórzy wątpią w to, że mogą należeć do Jehowy, i co pomaga zwalczać takie myśli?

3 Czasami jednak osobom, które bardzo kochają Jehowę, trudno uwierzyć, że On może je oceniać pozytywnie. Niejedna z nich czuje się bezwartościowa i dlatego ma wątpliwości, czy należy do Jehowy. Na szczęście Bóg patrzy na nas z innej perspektywy (1 Sam. 16:7). Apostoł Paweł napisał do współchrześcijan: „Jeśli ktoś miłuje Boga, ten został poznany przez niego” (1 Kor. 8:3). Twoja miłość do Boga jest ważnym warunkiem tego, by On chciał znać ciebie. Pomyśl: Dlaczego czytasz to czasopismo? Dlaczego starasz się służyć Jehowie całym sercem i umysłem, całą duszą i siłą? Jeżeli oddałeś się Bogu i przyjąłeś chrzest, co cię do tego pobudziło? W Biblii wyjaśniono, że Jehowa bada serca i pociąga do siebie tych, których uznaje za kosztowności (odczytaj Aggeusza 2:7; Jana 6:44). Masz zatem podstawy, by żywić przekonanie, że służysz Jehowie, ponieważ On cię do siebie pociągnął. Bóg nigdy nie opuści takich osób, jeśli tylko pozostaną wierne. Uważa je za niezwykle cenne i bardzo je kocha (Ps. 94:14).

4. Dlaczego stale powinniśmy rozmyślać o tym, że zostaliśmy poznani przez Boga?

4 Od chwili, gdy Jehowa nas pociągnął, powinniśmy starać się pozostawać w Jego miłości (odczytaj Judy 20, 21). Pamiętajmy, że jak wskazuje Biblia, chrześcijanin mógłby oddalić się od Boga, zostać niejako uniesiony z prądem (Hebr. 2:1; 3:12, 13). Na przykład tuż przed wypowiedzią z Listu 2 do Tymoteusza 2:19 apostoł Paweł wspomniał o Hymeneuszu i Filetusie. Najwyraźniej obaj swego czasu należeli do Jehowy, ale później odstąpili od prawdy (2 Tym. 2:16-18). Zwróćmy również uwagę na to, że w zborach galackich pewne osoby poznane wcześniej przez Boga przestały chodzić w duchowym świetle, którym dawniej się cieszyły (Gal. 4:9). Obyśmy więzi z Bogiem nigdy nie uważali za coś oczywistego.

CI, KTÓRZY ZNAJĄ BOGA, OTRZYMUJĄ BŁOGOSŁAWIEŃSTWA (3 min)

Fakt, że należymy do grona osób, które Bóg zna, oznacza, że cieszymy się Jego uznaniem

Jehowa lojalnie troszczy się o tych, których zna (2Kn 16:9a; w14 15.4 s. 31, ak. 17-20) Jehowa przygląda się całej ziemi, żeby wspierać tych, których serce jest Mu w pełni oddane. Tym razem postąpiłeś głupio i od tej pory będziesz miał wojny”.

CIESZ SIĘ BOŻYM UZNANIEM

17. Kogo Jehowa poszukuje i dlaczego?

17 Bóg przygląda się nam z jeszcze jednego powodu, który może nam dodać otuchy. Za pośrednictwem proroka Chananiego Jehowa oznajmił królowi Asie: „Oczy Jehowy przebiegają całą ziemię, by ukazał on swą siłę dla dobra tych, których serce jest wobec niego niepodzielne” (2 Kron. 16:9). Jehowa dostrzegł, że serce Asy nie było wobec Niego niepodzielne, ale ‛ukaże On swą siłę’ wobec ciebie, jeśli stale będziesz czynił to, co słuszne.

18. O czym powinniśmy pamiętać, gdy czujemy się niedocenieni?

18 Jehowa pragnie, żebyśmy ‛szukali tego, co dobre’, ‛miłowali dobro’ oraz ‛czynili to, co dobre’, tak by mógł ‛okazać nam łaskę’ (Am. 5:14, 15; 1 Piotra 3:11, 12). On zwraca uwagę na prawych i im błogosławi (Ps. 34:15). Pomyślmy na przykład o dwóch hebrajskich położnych, Szifrze i Pui, które żyły w okresie niewoli egipskiej. Bardziej bały się one Boga niż faraona, który nakazał im zabijać przy porodzie wszystkich hebrajskich chłopców. Najwidoczniej kierowały się zbożnym sumieniem, dlatego zachowywały przy życiu nowo narodzone dzieci. Te dzielne kobiety zostały później obdarzone własnymi rodzinami (Wyjścia 1:15-17, 20, 21). Ich szlachetne uczynki nie uszły uwagi Jehowy. Niekiedy możemy mieć wrażenie, że nikt nie dostrzega dobra, jakie wyświadczamy. Ale Jehowa je dostrzega. Widzi On każdy dobry czyn, na jaki się zdobywamy, i z pewnością wspaniałomyślnie nas wynagrodzi (Mat. 6:4, 6; 1 Tym. 5:25; Hebr. 6:10).

19. Jak pewna siostra przekonała się, że szlachetne uczynki nie uchodzą uwagi Jehowy?

19 O tym, że nasze usilne starania nie uchodzą uwagi Jehowy, przekonała się pewna siostra z Austrii. Otrzymała adres osoby, która tak jak ona ma węgierskie pochodzenie. Głosicielka chciała się z nią skontaktować, dlatego niezwłocznie udała się pod ten adres, ale nikogo nie zastała. Zachodziła tam wiele razy. Czasami miała wrażenie, że ktoś jest w domu, ale jej nie otwiera. Zostawiała więc tam literaturę, listy, a także swoje dane kontaktowe. Po półtora roku ponawiania wizyt drzwi w końcu się otworzyły! Siostrę przywitała przyjaźnie nastawiona kobieta, która powiedziała: „Proszę wejść. Czytałam wszystko, co pani przynosiła, i czekałam na panią”. Jak się okazało, domowniczka przechodziła chemioterapię i nie miała ochoty z kimkolwiek się spotykać. Rozpoczęto z nią studium biblijne. Jehowa rzeczywiście nagrodził pilne wysiłki naszej siostry!

20. Co sądzisz o troskliwej opiece Jehowy?

20 Jehowa dostrzega wszystko, co robisz, i w końcu z pewnością cię wynagrodzi. Gdy uświadamiasz sobie, że na ciebie patrzy, nie musisz się czuć tak, jakby każdy twój ruch był śledzony okiem bezdusznej kamery. Oby świadomość ta pobudzała cię raczej do nieustannego przybliżania się do kochającego Boga, który naprawdę żywo się tobą interesuje!

Poznając Boga już dziś, zyskujemy nadzieję, że będziemy Go znali przez całą wieczność

VN:F [1.9.22_1171]
Twoja ocena wpisu:
Rating: 5.0/5 (3 votes cast)
JAK DOBRZE ZNASZ BOGA? - materiały, 5.0 / 5 , ocen: 3
Rola religii w dzisiejszym świecie

Rola-religii-w-dzisiejszym-świecie1Pobierz Rola-religii-w-dzisiejszym-świecie-2Pobierz Rola-religii-w-dzisiejszym-świecie-3Pobierz Rola-religii-w-dzisiejszym-świecie-4Pobierz Rola-religii-w-dzisiejszym-świecie-5Pobierz

Król Asa

Na pewno spotkaliśmy się już kiedyś z określeniem „pole chwały”. Na przykład mówi się, że ktoś „zginął na polu chwały”. Read more

Kim są czterej jeźdzcy Apokalipsy?

Bardzo wielu ludzi słyszało o tzw. "czterech jeźdzcach Apokalipsy", bo to chyba najbardziej znana scena z księgi Objawienia. Niektórzy sądzą, Read more

Jakie zadanie otrzymał Noe?

Czy trudno jest ci robić to, czego wymaga Jehowa? Czasem może tak być. Pod wpływem zmęczenia, zniechęcenia, trosk życiowych może Read more

Be First to Comment

    Dodaj komentarz

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.




    Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial